Zrównałeś ich z nami

“A gdy nastał wieczór, pan winnicy powiedział do swego zarządcy: Zwołaj robotników i wypłać im należność, zaczynając od ostatnich aż do pierwszych. Kiedy przyszli ci, którzy byli najęci około godziny jedenastej, każdy z nich otrzymał po groszu. Gdy przyszli pierwsi, sądzili, że dostaną więcej, ale również każdy z nich otrzymał po groszu. A otrzymawszy, szemrali przeciwko gospodarzowi. Mówiąc: Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzy znosiliśmy ciężar dnia i upał. A on odpowiedział jednemu z nich: Przyjacielu, nie robię ci krzywdy. Czyż nie umówiłeś się ze mną na grosz? Weź, co jest twoje, i odejdź. Chcę bowiem temu ostatniemu dać tyle, co tobie. Czyż z tym, co moje, nie wolno mi robić, co chcę? Czy twoje oko jest złe dlatego, że ja jestem dobry?”

— Mateusza 20,8-15 (UBG)

Wieczorem gospodarz każe zarządcy zapłacić robotnikom, zaczynając od najętych na końcu. Każdy z nich dostaje po groszu, czyli po denarze, a to zapłata za cały dzień pracy. Najęci jako pierwsi liczą na więcej, ale też dostają po denarze. Szemrzą przeciw gospodarzowi, że zrównał ich z tymi, którzy pracowali jedną godzinę. Gospodarz nie zaprzecza, że pracowali dłużej. Odpowiada jednemu z nich, że nie robi mu krzywdy, bo umówili się na denara. Chce dać ostatniemu tyle samo, a ze swoim może robić, co chce. Na koniec pyta, czy robotnik ma złe oko, czyli czy zazdrości, że gospodarz jest dobry. Pierwszym nic nie zabrano, a ich żal do gospodarza bierze się z porównania. Opowieść zaczyna się od słów o królestwie niebieskim, dlatego w gospodarzu zwykle widzi się Boga. Jeśli tak, to Bóg jest dobry dla jednych i nic przez to nie zabiera drugim.

Zazdrość łatwo się budzi, gdy ktoś pracował krócej, a dostał tyle samo. Może ktoś przyjęty po tobie awansował tak samo jak ty. Może kolega dołączył do projektu pod koniec i dostał taką samą nagrodę jak ty. Nikt ci niczego nie zabrał, a jednak czujesz się skrzywdzony. Najtrudniej, gdy naprawdę się napracowałeś i nikt temu nie przeczy. Wtedy gratulacje nie przechodzą przez gardło, więc udajesz, że nic się nie stało. W środku zostaje żal do szefa, a czasem nawet do Boga.

Boże, czasem mam do Ciebie żal, kiedy ktoś pracował krócej, a dostał tyle samo co ja. Dziękuję Ci za wszystko, co sam od Ciebie dostałem. Pomóż mi dziś szczerze pogratulować jednej takiej osobie, nawet jeśli nie poczuję radości. Pobłogosław ją w tym, co dostała. Naucz mnie cieszyć się dobrem, które dajesz innym. Amen.