Post, który karmi
“Czy nie to jest tym postem, który wybrałem: rozerwać więzy niegodziwości, rozwiązać ciężkie brzemiona, puścić wolno uciśnionych i połamać wszelkie jarzmo; Dzielić swój chleb z głodnym i ubogich wygnańców wprowadzić do swego domu, a widząc nagiego, przyodziać go i nie ukrywać się przed nikim, kto jest twoim ciałem?”
— Izajasza 58,6-7 (UBG)
Te słowa powstały najpewniej po powrocie z Babilonu, kiedy ludzie odbudowywali zniszczony kraj i rozczarowani pytali Boga: pościmy, a Ty tego nie widzisz. Post oznaczał wtedy dzień bez jedzenia, wór na grzbiecie i popiół na głowie, a więc całkiem widoczny obrzęd. Kilka wersetów wcześniej prorok mówi, że w te same dni pracodawcy poganiają swoich robotników i kończy się to kłótnią. Jarzmo to drewniana belka na karku wołu, tu obraz cudzego długu albo niewoli, bo zdarzało się, że za długi oddawano w niewolę nawet dzieci. Słowo oddane jako wygnańcy oznacza ludzi bez dachu nad głową, wyrzuconych z własnego domu. Zwrot o ciele to po prostu krewny. Bóg nie zakazuje postu, tylko pyta, kto na nim skorzystał. Post, który Mu się podoba, karmi kogoś innego.
Bóg pyta nie o to, ile sobie odmówisz, tylko kto na tym skorzysta. Łatwo odmawiać sobie dla siebie: schudnąć, odstawić cukier, a nawet zachować piątkową wstrzemięźliwość, nie myśląc o nikim innym. Tymczasem głodny bywa bliżej, niż myślisz. Krewny, do którego nie dzwonisz, pożycza na prąd, rodzina z osiedla wstydzi się pójść po paczkę. Prorok mówił do ludzi, którzy pościli i nie rozumieli, czemu nic to nie zmienia. Odpowiedź była prosta i dość niewygodna. Dzisiejsza kawa na mieście albo paczka słodyczy to już jest jakiś początek.
Odmów sobie i oddaj
- 1Zrezygnuj dziś z jednej rzeczy do jedzenia albo picia, którą i tak byś sobie kupił: kawy na mieście, słodyczy, obiadu na wynos. Równowartość oddaj komuś, kto ma mało, albo kup za nią coś do jedzenia i zanieś tej osobie lub do parafialnej zbiórki.
- 2Gdy ze względów zdrowotnych nie możesz sobie niczego odmówić albo nie masz z czego dać, podziel się dziś tym, co masz na talerzu: ugotuj o porcję więcej albo odłóż dla kogoś część obiadu.
Boże, umiem sobie czegoś odmówić, kiedy sam na tym korzystam. Nie chcę zapomnieć o tym, kto dziś ma mniej. Nie chcę, żeby mój post kończył się na mnie. Powiedz mi, komu mam to zanieść. Amen.
Odmawiam sobie dziś kawy albo słodyczy, a to, co zaoszczędzę, oddaję głodnemu.
Czy Bóg jest przeciwny postowi?
Nie. Prorok odpowiada ludziom, którzy pościli, a jednocześnie poganiali swoich robotników. Bóg pyta, kto na tym poście skorzystał.
Kim byli ubodzy wygnańcy?
Słowo oznacza ludzi bez dachu nad głową, wyrzuconych z własnego domu. Po powrocie z Babilonu takich rodzin w zniszczonym kraju było wiele.
Co jeśli nie mogę pościć ze względów zdrowotnych?
Nie pość. Chodzi o to, kto skorzysta. Ugotuj o porcję więcej albo odłóż coś dla kogoś z tego, co i tak masz na talerzu.