Spójrzcie na ptaki
“Spójrzcie na ptaki nieba, że nie sieją ani nie żną, ani nie zbierają do spichlerzy, a jednak wasz Ojciec niebieski żywi je. Czy wy nie jesteście o wiele cenniejsi niż one? I któż z was, martwiąc się, może dodać do swego wzrostu jeden łokieć?”
— Mateusza 6,26-27 (UBG)
Słuchacze Kazania na Górze w większości żyli z dnia na dzień, a dniówka robotnika wystarczała zwykle tylko na to, co było do zjedzenia jutro. Spichlerz to było zabezpieczenie bogatych, o czym mówi też inna historia o człowieku, który budował większe stodoły. Grecki czasownik oddany jako spójrzcie jest mocniejszy od zwykłego zerknięcia i znaczy przyjrzeć się uważnie. Ptaki nie są tu przykładem lenistwa, bo przecież cały dzień szukają jedzenia, a jednak nie gromadzą zapasów na lata. Słowo o zamartwianiu bywa łączone z rozdzieleniem, rozrywaniem na części, choć ta etymologia jest niepewna. Łokieć to mniej więcej czterdzieści pięć centymetrów, a słowo oddane jako wzrost może też oznaczać długość życia, stąd różne przekłady. Zmartwienie nie dodaje ci ani centymetra, a Ojciec, który karmi ptaki, wie o tobie więcej niż o nich.
Ile razy dziś sprawdziłeś to samo zmartwienie? Czy starczy do pierwszego, co będzie na starość, czy utrzymasz tę pracę, coś, co powiedział szef albo lekarz. Krążysz wokół tego i nic się nie zmienia, tylko coraz mniej widzisz poza tym. Jezus stał pod gołym niebem i pokazał słuchaczom na ptaki lecące nad ich głowami. Nie powiedział, że nie trzeba pracować, bo każdy ptak szuka jedzenia od rana. Powiedział, że zamartwianiem nic sobie nie dodasz. Spróbuj dziś na chwilę oderwać od tego wzrok.
Okruchy dla ptaków
- 1Wysyp dziś garść okruchów albo ziaren na parapet, murek albo trawnik po drodze. Nazwij jednym słowem to, co cię martwi, i powiedz: Ojcze, Ty je karmisz, o tym też wiesz. Kiedy to zmartwienie wróci w ciągu dnia, powtórz te słowa.
Ojcze, wiesz, czym się dziś martwię. Nie chcę udawać, że się nie martwię. Dziękuję, że karmisz ptaki, które nie mają spichlerza. Pomóż mi uwierzyć, że jestem dla Ciebie więcej wart niż one. Amen.
Wysypuję ptakom okruchy i powierzam Ojcu moje zmartwienie.
Czy to znaczy, że nie trzeba pracować ani oszczędzać?
Nie. Ptaki szukają jedzenia od rana. Tekst nie mówi przeciw pracy, tylko przeciw zamartwianiu się, które niczego nie dodaje.
O co chodzi z łokciem?
Łokieć to około czterdziestu pięciu centymetrów. Greckie słowo oddane jako wzrost może też oznaczać długość życia, dlatego inne przekłady mówią o dodaniu czasu do życia.
Co jeśli naprawdę mam powód do zmartwienia?
Jezus tego nie neguje. Mówi do ludzi, którzy naprawdę żyli z dnia na dzień. Okruchy nie załatwią sprawy, ale pozwalają zobaczyć coś poza nią i powiedzieć o niej Ojcu.