Drzewo przy kanale

“Błogosławiony człowiek, który nie idzie za radą niegodziwych, nie stoi na drodze grzeszników i nie zasiada w gronie szyderców; Lecz ma upodobanie w prawie PANA i nad jego prawem rozmyśla we dnie i w nocy. Będzie on bowiem jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, które wydaje swój owoc w swoim czasie; jego liść nie zwiędnie i wszystko, co robi, powiedzie się.”

— Psalm 1,1-3 (UBG)

To pierwsze słowa całej księgi śpiewów Izraela, jakby brama do reszty. Trzy czasowniki z początku pokazują kolejne kroki: najpierw idziesz obok kogoś, potem się zatrzymujesz, w końcu siadasz z nimi na dobre. Hebrajskie słowo oddane jako rozmyśla oznaczało niski dźwięk, mruczenie, tak Izajasz opisuje pomruk lwa nad zdobyczą. Chodzi więc przede wszystkim o czytanie półgłosem i powtarzanie, a nie tylko o ciche zastanawianie się. Prawo to po hebrajsku Tora, czyli pouczenie, takie jak rodziców wobec dziecka, a nie tylko kodeks. W tamtym suchym kraju drzewo nie rosło nad strumieniami samo z siebie. Słowo zasadzone może znaczyć przesadzone, a strumienie to wykopane kanały nawadniające, więc ktoś zapewne celowo je tam przeniósł. To, co powtarzasz półgłosem dzień po dniu, z czasem zmienia to, jaki jesteś.

Większość tego, co słyszysz przez dzień, wchodzi do głowy bez pytania. Reklama, plotka z pracy, ostatnia kłótnia, czyjeś zdanie o tobie sprzed lat. Kręci się to potem w kolejce do kasy i przed snem. To, co powtarzasz sobie po cichu, kształtuje cię bardziej, niż myślisz. Człowiek z tego tekstu żył wśród ludzi, ale nie szedł za złą radą. Miał w ustach co innego, i to przez cały dzień. Jedno dobre zdanie w głowie nie kosztuje wiele, a przydaje się akurat wtedy, gdy nie ma pod ręką żadnej książki.

Boże, tyle różnych słów kręci się w mojej głowie. Daj mi dziś jedno Twoje zdanie, które zostanie ze mną. Niech sięga głębiej niż to, co słyszę przez cały dzień. Przyprowadź mnie bliżej siebie. Amen.