To ty jesteś tym człowiekiem
“Wtedy Dawid mocno zapłonął gniewem na tego człowieka i powiedział do Natana: Jak żyje PAN, człowiek, który to uczynił, zasługuje na śmierć; Za owcę wynagrodzi poczwórnie, dlatego że tak uczynił i nie miał litości. Wtedy Natan powiedział do Dawida: Ty jesteś tym człowiekiem. Tak mówi PAN, Bóg Izraela: Ja cię namaściłem, abyś był królem nad Izraelem, i ja cię wybawiłem z rąk Saula;”
— 2 Samuela 12,5-7 (UBG)
Minął prawie rok od czasu, gdy Dawid zabrał żonę swojemu oficerowi Uriaszowi, a jego samego kazał wystawić na śmierć w bitwie. Dziecko Batszeby właśnie się urodziło i wyglądało na to, że sprawa ucichła. Król był wtedy także najwyższym sędzią, więc Natan przyszedł do niego z czymś, co wyglądało na zwykłą sprawę sądową o bogacza, który zabrał biednemu jedyną owieczkę. Prawo rzeczywiście nakazywało za skradzioną owcę oddać cztery. Wyrok śmierci był już przesadą, a Dawid wydał go na siebie, nie wiedząc o tym. Po hebrajsku odpowiedź Natana to tylko dwa słowa. Król miał władzę, żeby kazać go zabić, jak zrobił to z Uriaszem. Tymczasem odpowiedział zdaniem, które po hebrajsku też ma dwa słowa: zgrzeszyłem przeciw Panu. Prawda o sobie boli najbardziej, ale dopiero od niej zaczyna się przebaczenie.
Gdy słyszysz o kimś, kto zrobił coś podłego, łatwo ci wydać wyrok. Dzieje się to w pracy, w rodzinie, przy wiadomościach w telewizji. Dużo trudniej, kiedy ktoś bliski mówi: to o tobie. Odruch masz gotowy: tłumaczysz się, przypominasz, co on sam zrobił, obracasz to w żart albo się obrażasz. Ten, kto usłyszał te słowa, mógł kazać uciszyć proroka jednym rozkazem, a jednak tego nie zrobił. Ktoś obok ciebie może widzieć coś, czego ty nie widzisz. Daj mu dziś szansę to powiedzieć.
Zapytaj i nie broń się
- 1Wybierz kogoś, kto cię zna i dobrze ci życzy, i zapytaj dziś: co we mnie jest dla ciebie najtrudniejsze? Wysłuchaj i odpowiedz tylko: dziękuję, pomyślę nad tym. Bez tłumaczenia się, bez przypominania, co ta osoba sama robi.
- 2Gdy nie masz kogo zapytać albo taka rozmowa byłaby dziś niebezpieczna, przypomnij sobie ostatnią uwagę o tobie, która cię zabolała. Zapytaj Boga: ile w niej było prawdy?
Boże, nie lubię słuchać o sobie prawdy i szybko się bronię. Jeśli ktoś dziś powie mi prawdę, daj mi nie uciekać. Pomóż mi przyjąć to, co jest prawdą, i odrzucić to, co nią nie jest. Dziękuję, że u Ciebie po prawdzie przychodzi przebaczenie. Amen.
Proszę dziś bliską osobę o szczerą uwagę i odpowiadam tylko: dziękuję.
O co chodzi w historii z owieczką?
Dawid zabrał żonę Uriaszowi i kazał wystawić go na śmierć w bitwie. Natan opowiedział mu o bogaczu, który zabrał biednemu jedyną owieczkę. Król, będący też sędzią, wydał wyrok, nie wiedząc, że mówi o sobie.
Dlaczego Natan nie zginął?
Król miał do tego władzę, ale odpowiedział: zgrzeszyłem przeciw Panu. Po hebrajsku to też tylko dwa słowa, tak jak odpowiedź Natana.
Co jeśli ktoś wykorzysta to pytanie, żeby mnie zranić?
Dlatego wybierz kogoś, kto dobrze ci życzy. Jeśli nikogo takiego dziś nie masz albo rozmowa byłaby niebezpieczna, zostań przy pytaniu przed Bogiem o ostatnią uwagę, która cię zabolała. Nie wszystko, co ktoś powie, jest prawdą.