Jak długo jeszcze
“Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. Jak długo, PANIE? Zapomnisz o mnie na wieki? Jak długo będziesz ukrywał przede mną swoje oblicze? Jak długo będę szukał rady w swojej duszy i codziennie trapił się w sercu? Jak długo mój wróg będzie się nade mnie wynosił? Spójrz i wysłuchaj mnie, PANIE, mój Boże! Oświeć moje oczy, bym nie zasnął w śmierci; By nie powiedział mój wróg: Pokonałem go! Niech się nie cieszą moi nieprzyjaciele, gdy się zachwieję. Lecz ja zaufałem twemu miłosierdziu; moje serce rozraduje się twoim zbawieniem.”
— Psalm 13,1-5 (UBG)
Około jedna trzecia księgi śpiewów Izraela to właśnie takie skargi, śpiewane także wspólnie, w świątyni. W tym krótkim tekście to samo pytanie pada cztery razy pod rząd. Nie ma tu żadnej wzmianki, że ktoś zgrzeszył i dlatego cierpi, jest tylko człowiek, który nie wie, dlaczego Bóg milczy. Ukryte oblicze oznaczało wtedy brak przychylności, tak jak król, który odwraca wzrok od poddanego. Mowa o zaśnięciu w śmierci pokazuje, że nie chodzi o zły nastrój, tylko o sprawę życia i śmierci. Między prośbą a ostatnim zdaniem tekst nie zapisuje żadnej odpowiedzi ani zmiany sytuacji. Hebrajskie słowo oddane jako miłosierdzie to wierność Boga wobec tych, z którymi zawarł przymierze, i na niej opiera się ostatnie zdanie. Bóg nie obraża się o to pytanie, skoro sam pozwolił wpisać je do swojej księgi.
Są prośby, które powtarzasz od miesięcy, i nic się nie zmienia: praca, wyniki, małżeństwo, dziecko, które się nie odzywa, samotne wieczory. W pewnym momencie modlitwa robi się grzeczna i krótka albo znika, bo nie wypada się skarżyć. Udajesz przed Nim spokój, którego nie masz. Jezus na krzyżu też wołał do Boga, dlaczego został opuszczony. Skarga jest więc rozmową z Bogiem, a nie jej końcem. Możesz Mu to dziś powiedzieć tak, jak jest.
Cztery razy: jak długo
- 1Napisz dziś do Boga, na kartce albo w telefonie, cztery zdania o tym, o co prosisz od dawna bez skutku. Każde zacznij od słów: jak długo jeszcze. Nie łagodź tego i nie tłumacz Go przed sobą. Dopiero na końcu, jeśli możesz, dodaj jedno zdanie: a jednak Tobie ufam.
- 2Gdy nie masz dziś żadnej takiej sprawy, napisz te cztery zdania za kogoś, kto czeka: za chorego, za kogoś bez pracy, za kogoś po stracie.
Boże, jak długo jeszcze? Wiesz, o co pytam, i wiesz, od kiedy. Nie rozumiem Twojego milczenia i nie będę udawać, że rozumiem. Mimo to przychodzę z tym właśnie do Ciebie, bo nie mam dokąd pójść. Spójrz na mnie i odpowiedz. Amen.
Piszę dziś do Boga: jak długo jeszcze? I nie łagodzę tego.
Czy wolno tak mówić do Boga?
Około jedna trzecia księgi śpiewów Izraela to skargi, śpiewane także wspólnie. Skoro takie słowa znalazły się w Biblii, nie są brakiem wiary, tylko jednym ze sposobów rozmowy z Bogiem.
Dlaczego na końcu nagle pojawia się zaufanie?
Tekst nie zapisuje żadnej odpowiedzi ani zmiany sytuacji. Zaufanie opiera się na wierności Boga wobec tych, z którymi zawarł przymierze, a nie na tym, że już jest lepiej.
Co jeśli nie umiem dodać, że ufam?
Nie dodawaj na siłę. Powiedz tyle, ile jest prawdą. Samo przyjście z tym pytaniem do Boga jest już zwróceniem się w Jego stronę.