Wiarę zachowałem
“Ja bowiem już mam być złożony w ofierze, a czas mojego odejścia nadchodzi. Dobrą walkę stoczyłem, bieg ukończyłem, wiarę zachowałem. Odtąd odłożona jest dla mnie korona sprawiedliwości, którą mi w owym dniu da Pan, sędzia sprawiedliwy, a nie tylko mnie, ale i wszystkim, którzy umiłowali jego przyjście.”
— 2 Tymoteusza 4,6-8 (UBG)
Paweł pisał te słowa jako więzień w Rzymie, zakuty w łańcuch. Przy wielu ofiarach Prawo kazało dołożyć wino, które kapłan wylewał przed Panem. Raz wylanego wina nie dawało się zebrać z powrotem i tym obrazem Paweł opisał siebie. Greckie słowo, którym nazwał to, co go czekało, znaczy dosłownie rozwiązanie. To, co po polsku brzmi jak korona, w greckim jest wieńcem plecionym z liści, takim, jaki kładziono na głowę zwycięzcy zawodów. Na opaskę władcy Grecy mieli osobne słowo. Taki wieniec po jakimś czasie usychał. Wcześniej w tym liście napisał, że bierze go tylko zawodnik, który trzymał się przepisów. Kilka zdań dalej prosi Tymoteusza, żeby przybył do niego szybko. Prosi też o płaszcz i zwoje zostawione w Troadzie. Pisze, że przy pierwszej obronie nikt przy nim nie stanął. Na samym końcu listu prosi, żeby zdążył przed zimą. Liczy się nie to, jak ktoś zaczął, ale czy dociągnął swoje do samego końca.
Bywa, że najtrudniejsze nie jest zacząć, tylko wytrwać, kiedy od dawna nikt już tego nie zauważa. Ktoś od lat opiekuje się chorym rodzicem. Ktoś trwa przy małżeństwie przez rok, w którym jest ciężko. Ktoś chodzi do pracy, która go nie cieszy, bo z niej żyje rodzina, a ktoś modli się dalej, choć od miesięcy nic nie czuje. Za dwunasty rok nikt nie rozdaje medali. Te słowa napisał człowiek w łańcuchach, opuszczony prawie przez wszystkich, i najważniejsze, co umiał powiedzieć o swoim życiu, to że nie porzucił wiary. Wieniec da mu Pan, ale nie tylko jemu: także tobie, jeśli wyczekujesz Jego przyjścia.
Wytrwaj przy tym, co niesiesz
- 1Wybierz jedną rzecz, przy której trwasz od dawna, choć jesteś zmęczony: opiekę nad kimś, związek, pracę, modlitwę albo obowiązek w domu. Zrób dziś świadomie to, co zwykle przy tym robisz, a wieczorem powiedz Bogu jednym zdaniem: dziś też przy tym wytrwałem.
- 2Gdy nic takiego nie przychodzi ci do głowy, weź najmniejszą rzecz, którą robisz z wierności od lat: codzienny pacierz, telefon do mamy, wizytę u kogoś chorego. Zrób ją dziś świadomie, jako dar dla Boga.
Boże, są rzeczy, przy których trwam od lat, i nikt już tego nie widzi. Czasem mam dość. Nie pozwól mi ich porzucić, zanim dobiegnę do końca. Chcę na końcu móc powiedzieć, że wiarę zachowałem. Amen.
Dziś nie porzucam tego, przy czym trwam od lat, a wieczorem dziękuję Bogu, że wytrwałem.
Dlaczego Paweł mówi, że ma być złożony w ofierze?
Przy wielu ofiarach Prawo kazało dołożyć wino, które kapłan wylewał przed Panem. Raz wylanego nie dawało się zebrać z powrotem. Paweł pisał te słowa jako więzień w Rzymie i tym obrazem opisał swoje położenie.
Czym była korona, o której pisze Paweł?
To, co po polsku brzmi jak korona, w greckim jest wieńcem plecionym z liści, takim, jaki kładziono na głowę zwycięzcy zawodów. Na opaskę władcy Grecy mieli osobne słowo. Taki wieniec usychał, ten od Pana nie uschnie. W tym samym liście Paweł napisał, że dostaje go tylko ten, kto trzymał się przepisów zawodów.
Co zrobić, jeśli mam już dość tego, co niosę?
Zmęczenie nie znaczy, że przegrywasz. Zrób swoją zwykłą część i wieczorem powiedz Bogu jednym zdaniem, że dziś też przy tym wytrwałeś. Wieniec z tego tekstu dostaje ten, kto dobiegł i czekał na Pana, a nie najszybszy.