Źródło w dolinie płaczu
“Błogosławiony człowiek, którego siła jest w tobie, w którego sercu są twoje drogi; Ci, którzy przechodząc przez dolinę Baka, zmieniają ją w źródło, a deszcz okrywa ją błogosławieństwem. I idą z mocy w moc, i ukażą się przed Bogiem na Syjonie.”
— Psalm 84,5-7 (UBG)
W Torze obowiązek stawienia się przed Bogiem trzy razy w roku dotyczył mężczyzn. Prawo mówiło o miejscu, które Bóg sam wybierze, i tym miejscem stała się Jerozolima. Z biblijnych opisów wiadomo, że w drogę ruszały całe domy, także kobiety i dzieci. Jedni mieli do miasta kilka godzin marszu, inni z dalekich stron kilka dni. Kto szedł kilka dni, przechodził też przez suche, puste odcinki bez wody. Słowo przetłumaczone tu jako drogi oznacza w hebrajskim trakt usypany i wytyczony, a nie ścieżkę wydeptaną na oko. Doliny Baka nikt dziś nie umie wskazać na mapie. Jej nazwa brzmi po hebrajsku podobnie do słowa płacz. W tamtym kraju przez całe lato praktycznie nie pada, a pierwsze deszcze przychodzą dopiero jesienią. Syjon to wzgórze w Jerozolimie, dokąd ta wędrówka prowadziła. Zwrot o idących z mocy w moc mówi, że w tej drodze sił przybywa, a nie ubywa. Kto przeszedł przez dolinę płaczu z Bogiem, może w niej zostawić źródło dla idących za nim.
Dolina płaczu ma wiele nazw: pierwsze tygodnie po pogrzebie, rozwód, poczekalnia onkologii, pierwszy samotny rok na studiach, miesiące bez pracy. Kiedy jest się w środku, wydaje się, że nic dobrego z tego nie wyjdzie. A potem ktoś nowy wchodzi w to samo miejsce, a ty wiesz, gdzie jest woda: kogo zapytać, co załatwić najpierw, czego nikt ci wtedy nie powiedział. Kto przeszedł przez dolinę z Bogiem, może w niej zostawić źródło dla idących za nim. Twoja dolina nie musi pójść na marne.
Zostaw źródło dla następnego
- 1Wybierz jedno trudne miejsce albo etap, przez który już przeszedłeś: żałobę, rozwód, chorobę, bezrobocie, pierwszy rok w obcym mieście albo w akademiku. Napisz dziś trzy rzeczy, których nikt ci wtedy nie powiedział, a które by ci pomogły, i wyślij je albo daj komuś, kto jest tam teraz.
- 2Kiedy nie znasz nikogo, kto jest teraz w takim miejscu, zostaw źródło dla nieznajomego: odpowiedz na pytanie w grupie ludzi z tym samym kłopotem, zostaw w parafii albo w przychodni ogłoszenie z pomocną informacją albo powiedz komuś, kto zna taką osobę, że może się do ciebie zwrócić.
Boże, pamiętasz doliny, przez które mnie przeprowadziłeś, także te, w których nie widziałem żadnej wody. Pokaż mi dziś kogoś, kto jest tam teraz. Daj mi zostawić dla niego to, co ja wtedy chciałbym znaleźć. Niech moje łzy nie pójdą na marne. Amen.
To, czego nauczyła mnie moja dolina, przekazuję dziś temu, kto jest w niej teraz.
Gdzie leżała dolina Baka?
Nie wiadomo. Nikt nie utożsamił jej pewnie z żadnym znanym dziś miejscem. Jej nazwa brzmi po hebrajsku podobnie do słowa płacz.
Dlaczego w mojej Biblii ten tekst ma inne numery wersetów?
Bo wiele polskich wydań liczy nagłówek tej pieśni jako werset pierwszy, a przekład użyty tutaj nie. Ten sam tekst możesz mieć u siebie jako Psalm 84,6-8.
Co zrobić, jeśli sam jestem teraz w takiej dolinie?
Wtedy to ty szukasz źródła, które ktoś zostawił: zapytaj jedną osobę, która przeszła przez to samo, co pomogło jej na początku.