Czyjeś ręce opadają
“Jozue uczynił więc, jak mu Mojżesz rozkazał, i stoczył bitwę z Amalekiem. A Mojżesz, Aaron i Chur weszli na szczyt wzgórza. Gdy Mojżesz podnosił rękę, przeważał Izrael, a gdy opuszczał rękę, przeważał Amalek. Ale ręce Mojżesza były ociężałe. Wzięli więc kamień i podłożyli pod niego, i usiadł na nim. A Aaron i Chur podpierali jego ręce, jeden z jednej, drugi z drugiej strony. I jego ręce były stale podniesione aż do zachodu słońca. Jozue rozgromił więc Amaleka i jego lud ostrzem miecza.”
— Wyjścia 17,10-13 (UBG)
Rzecz dzieje się w Refidim, na ostatnim postoju przed górą Synaj. W tym samym obozie, chwilę wcześniej, ci sami ludzie kłócili się o wodę i pytali, czy Bóg jest pośród nich. Amalekici koczowali na suchych terenach na południe od Kanaanu. Księga Powtórzonego Prawa mówi, że napadli od tyłu, na tych, którzy nie nadążali za resztą. Pochodzili od Ezawa, brata Jakuba, byli więc dalekimi krewnymi napadniętych. Izraelici do niedawna byli niewolnikami, a nie wyszkolonym wojskiem. To pierwsze miejsce w całej Biblii, w którym pojawia się imię Jozuego. Mojżesz trzymał wtedy tę samą laskę, którą wcześniej uderzył w Nil i w skałę. Gdy stawał przed faraonem, miał osiemdziesiąt lat, a Aaron był o trzy lata starszy. Churowi powierzono później, już pod Synajem, rozsądzanie sporów w obozie razem z Aaronem. Zaraz po walce stanął tam ołtarz o nazwie: Pan moim sztandarem. Nawet ten, przez którego Bóg robił największe rzeczy, tego dnia nie poradził sobie sam.
Ludzie rzadko mówią wprost, że już nie dają rady. Częściej robią swoje jak zwykle, tylko wolniej i ciszej. Może ktoś, kto zawsze dzwonił pierwszy, a od miesiąca milczy. Może ktoś z pracy, kto odzywa się już tylko wtedy, kiedy musi. Może ktoś w twoim domu albo za ścianą, kto trzeci wieczór z rzędu robi wszystko sam. Może to ty jesteś tą osobą i też o nic nie poprosiłeś. Jezus, gdy było mu najciężej, poprosił swoich, żeby po prostu byli obok.
Trzy minuty i jedno zdanie
- 1Wybierz jedną osobę, o której pomyślałeś przy czytaniu tych zdań; jeśli nikt ci nie przychodzi do głowy, wybierz kogoś, kto mieszka sam. Zadzwoń do niej dziś na trzy minuty i nie pytaj, jak leci, tylko powiedz: dzwonię, bo o tobie pomyślałem. Jeśli nie odbierze, zostaw wiadomość głosową z tym samym zdaniem i to się liczy jako zrobione. Jeśli ta osoba jest dziś obok ciebie, powiedz jej to na głos i zrób dla niej jedną rzecz, o którą cię nie prosiła.
- 2Jeśli to tobie ubywa sił, zrób dziś rzecz odwrotną: poproś jedną osobę o jedną konkretną rzecz. Napisz albo powiedz: zadzwoń do mnie dziś wieczorem, nie musimy o niczym gadać. To trwa minutę i liczy się tak samo.
Boże, nie zawsze umiem powiedzieć, że mi ubywa sił. Pokaż mi dziś jedną osobę, której też ubywa, a nic o tym nie mówi. Daj mi odezwać się pierwszy, zanim ona poprosi. A jeśli to ja jestem dziś tym słabszym, daj mi poprosić o jedną rzecz. Bądź przy mnie w tym dniu. Amen.
Dziś sam zacznę rozmowę z kimś, kto na to nie liczy.
Kim byli Amalekici?
Koczownikami z suchych terenów na południe od Kanaanu. Pochodzili od Ezawa, brata Jakuba, byli więc dalekimi krewnymi Izraelitów. Księga Powtórzonego Prawa mówi, że napadli od tyłu, na tych, którzy nie nadążali za resztą.
Kim był Chur i czy wiemy o nim coś więcej?
Biblia wspomina go jeszcze raz, już później, pod Synajem: wchodząc na górę, Mojżesz zostawił jemu i Aaronowi rozsądzanie sporów w obozie. Był więc człowiekiem zaufanym, a nie przypadkowym pomocnikiem.
Co zrobić, jeśli to mnie ubywa sił, a nie komuś obok?
Wtedy dzisiejsze zadanie odwraca się: to ty poproś jedną osobę o jedną konkretną rzecz. Napisz albo powiedz: zadzwoń do mnie dziś wieczorem, nie musimy o niczym gadać. Prośba o pomoc nie jest słabszą wersją tej karty, tylko drugą jej połową.