Szabat dla człowieka
“A gdy Jezus szedł w szabat przez zboża, jego uczniowie zaczęli po drodze zrywać kłosy. Wtedy faryzeusze mówili do niego: Spójrz, czemu oni robią w szabat to, czego nie wolno robić? A on im odpowiedział: Nigdy nie czytaliście, co zrobił Dawid, gdy znalazł się w potrzebie i był głodny, on i ci, którzy z nim byli? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, których nie wolno było jeść nikomu oprócz kapłanów, i dał również tym, którzy z nim byli? Powiedział im także: Szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Dlatego Syn Człowieczy jest też Panem szabatu.”
— Marka 2,23-28 (UBG)
W szabat Jezus idzie z uczniami przez pole zboża, a uczniowie po drodze zrywają kłosy. Faryzeusze pytają Go, czemu uczniowie robią w szabat to, czego nie wolno. Jezus przypomina im, co zrobił Dawid, gdy był w potrzebie i głodny. Wszedł do domu Bożego i zjadł chleby, które wolno było jeść tylko kapłanom. Dał je też ludziom, którzy z nim byli. Potem Jezus mówi, że szabat został ustanowiony dla człowieka, a człowiek nie dla szabatu. Dodaje, że Syn Człowieczy jest Panem także szabatu. Tak Jezus nazywa samego siebie. Jako Pan szabatu ma prawo powiedzieć, po co ten dzień jest. Wynika z tego, że szabat, choć nakazał go Bóg, ma służyć człowiekowi, także głodnemu i potrzebującemu.
Domowe zasady zwykle biorą się z troski o bliskich. Z czasem łatwo zacząć ich pilnować tylko dlatego, że są. Może dziecko wraca głodne i słyszy, że przed kolacją się nie je. Albo ktoś po nocnej zmianie słyszy, że najpierw obowiązki, potem odpoczynek. Wtedy łatwiej ci zauważyć złamaną regułę niż głodnego albo wykończonego człowieka. Jezus mówi, że nawet szabat, Boży dzień odpoczynku, został ustanowiony dla człowieka.
Odpuść jedną zasadę
- 1Odpuść dziś jedną domową zasadę, która każe komuś głodnemu albo zmęczonemu czekać, na przykład „nie jemy przed kolacją” albo „najpierw obowiązki”. Powiedz tej osobie wprost: „dziś możesz”, bez wykładu i bez warunku na jutro.
- 2Jeśli mieszkasz sam albo w domu nikt dziś tego nie potrzebuje, zrób to w pracy. Gdy kolega nie zdążył zjeść przed zebraniem, powiedz mu, żeby spokojnie jadł w trakcie.
Panie Jezu, Ty powiedziałeś, że szabat został ustanowiony dla człowieka. Przyznaję, że czasem bardziej dbam o swoje zasady niż o ludzi, dla których je wprowadziłem. Szybciej widzę, że ktoś łamie regułę, niż to, że jest głodny albo zmęczony. Pomóż mi dziś zobaczyć, kto obok mnie czegoś potrzebuje. Chcę wtedy odpuścić ten jeden raz, bez wykładu i bez wyrzutów. Amen.
Dziś pozwolę komuś zjeść albo odpocząć, nawet jeśli zasada mówi „jeszcze nie”.
Po co Jezus przywołuje Dawida?
Dawid, głodny i w potrzebie, zjadł chleby, które wolno było jeść tylko kapłanom, i dał je swoim ludziom. Jezus przypomina tę historię, żeby pokazać, że przepis nie miał stać przeciw głodnemu człowiekowi.
Czy Jezus znosi szabat?
Nie. Mówi, że szabat został ustanowiony dla człowieka, i nazywa siebie, Syna Człowieczego, jego Panem. Wyjaśnia, po co jest ten dzień, i go nie odwołuje.
Czy to znaczy, że domowe zasady są złe?
Nie. Zasady w domu są potrzebne. Chodzi o to, żeby zasada, która ma służyć ludziom, nie kazała czekać komuś głodnemu albo zmęczonemu. Wyzwanie prosi o odpuszczenie jednej zasady w jednej takiej sytuacji.