Wywyższony

“A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy; Aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.”

— Jana 3,14-16 (UBG)

Jezus rozmawia z Nikodemem i przypomina mu zdarzenie znane z Pisma. Na pustyni ludzi kąsały węże i wielu umierało. Bóg kazał Mojżeszowi zrobić węża z miedzi i umieścić go wysoko na palu. Kto został ukąszony i spojrzał na niego, zostawał przy życiu. Jezus mówi, że tak samo musi zostać podniesiony Syn Człowieczy, czyli On sam. W rozdziale 12 znów mówi o swoim wywyższeniu. Ewangelista dodaje tam, że zapowiadał w ten sposób, jaką śmiercią umrze. Spojrzeć na podniesionego znaczy tu uwierzyć, czyli zaufać Jemu. Potem pada powód: Bóg tak umiłował świat, że dał swojego Syna. Każdy, kto Mu zaufa, nie zginie, ale będzie miał życie wieczne. Kościół czyta ten fragment dziś, w święto Podwyższenia Krzyża Świętego.

Kiedy coś cię niepokoi, wzrok ciągle do tego wraca. Może wyniki badań są już w aplikacji, a wizyta dopiero za tydzień. Czytasz je piąty raz i sprawdzasz w internecie każdy wynik. Może w pracy krąży plotka o zwolnieniach. Co godzinę sprawdzasz, czy nie ma czegoś nowego. Za każdym razem wiesz tyle samo, a ręka znowu sięga po telefon. Wtedy możesz podnieść wzrok na Jezusa na krzyżu i powiedzieć: „Tak Bóg mnie umiłował”.

Panie Jezu, jest sprawa, która nie daje mi spokoju, i ciągle ją sprawdzam. Dziś sprawdzę ją tylko raz, a potem chcę patrzeć na Ciebie. Wierzę, że Bóg z miłości dał nam Ciebie i że zostałeś podniesiony na krzyżu. Kiedy znowu sięgnę po telefon, pomóż mi go odłożyć. Cokolwiek się okaże, daj mi zaufać Tobie. Amen.