A on nie wie jak
“I mówił: Z królestwem Bożym jest tak, jak gdyby człowiek wrzucił ziarno w ziemię. Czy śpi, czy wstaje, we dnie i w nocy, ziarno wschodzi i rośnie, a on nie wie jak. Bo ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie. A gdy plon dojrzeje, on zaraz zapuszcza sierp, bo nadeszło żniwo.”
— Marka 4,26-29 (UBG)
To jedyna przypowieść, która jest u Marka i nigdzie indziej. Rolnik robi w niej dwie rzeczy: wrzuca ziarno i po długim czasie żnie. Wszystko pomiędzy dzieje się bez niego i wbrew jego rozumieniu. Marek mówi to wprost: a on nie wie jak. Wzrost jest prawdziwy i nie jest jego zasługą.
Prawie każdy zna coś dobrego, co trwa dłużej, niż ma się na to cierpliwości. Dziecko, które się czegoś uczy, nawyk, który się zmienia, człowiek, który wraca. Jeśli po miesiącu nic nie wygląda inaczej, to jeszcze nie dowód, że nic się nie dzieje. Rolnik z przypowieści też miał długi czas, w którym pole wyglądało jak goła ziemia.
Zostaw coś w spokoju
- 1Nazwij jedną sprawę, którą ciągle sprawdzasz.
- 2Postanów nie ruszać jej przez tydzień i powiedz Bogu, że ją tam zostawiasz.
Boże, chcę widzieć postęp i chcę go widzieć zaraz. Są rzeczy, które co chwilę odkopuję, żeby sprawdzić, czy rosną. Proszę, daj mi cierpliwość, żeby zostawić je w ziemi. I zrób tę część, której ja nie potrafię.
Coś może rosnąć, kiedy ja śpię.
Gdzie jeszcze jest ta przypowieść?
Nigdzie. To jedyna przypowieść, którą ma tylko Marek.
Co właściwie robi rolnik?
Wrzuca ziarno i po czasie zbiera plon. Wszystko między tymi dwoma czynnościami dzieje się bez niego.
Dlaczego ta karta wypada 8 września?
Dziś Narodzenie Najświętszej Maryi Panny, po polsku Matki Bożej Siewnej. Wypada wtedy, gdy w ziemię idą oziminy.