Oprzyj się, nie kieruj
“Z całego serca swojego pokładaj ufność w Panu i na własnym rozumie nie polegaj. We wszystkich swoich drogach uznawaj Go, a On prostować będzie twoje ścieżki.”
— Przysłów 3,5-6 (UBG)
'Z całego serca' to cały ty, nie pół zaufania i pół kontroli. 'Nie polegaj na własnym rozumie' znaczy: twój najlepszy plan może nie widzieć szerszego obrazu Boga. Uznaj Go w drogach, a On prostuje ścieżkę.
Piątek po południu. Masz weekend rozplanowany: obowiązki, ludzie, może odpoczynek. Jeden plan już się chwieje. Zaufanie brzmi jak puszczenie kierownicy, gdy wciąż jedziesz.
Jedna otwarta dłoń
- 1Zaciśnij pięść na dziesięć sekund. Rozłóż dłoń i nazwij jeden plan, który ściskasz.
- 2Powiedz Bogu: 'Oddaję to. Prostuj to, czego nie ogarniam.' Zrób potem jeden mały wierny krok.
Panie, zbyt często polegam na własnym odczuciu spraw. Uznaję Cię w moich drogach. Prostuj ścieżkę, gdy idę.
Który plan ściskasz tak mocno, że zaufanie nie ma miejsca?
Czy ufać Bogu to nic nie robić?
Nie. Wciąż idziesz. Zaufanie znaczy, że przestajesz wymuszać efekty, których sam nie uniesiesz.
Co znaczy 'we wszystkich drogach uznawaj Go'?
Zapraszasz Boga do decyzji, pracy, odpoczynku, relacji, nie tylko do myśli w niedzielę.
Skąd wiem, że ścieżka się prostuje?
Czasem widzisz to wyraźnie; czasem po prostu idziesz wiernie, a pokój rośnie w drodze.