Cudownie stworzony
“Dziękuję Ci, że cudownie mnie stworzyłeś, bo jestem dziełem dziwnym. Twoje dzieła są cudowne, dobrze o tym wiem.”
— Psalm 139,14 (UBG)
Dawid napisał ten psalm o tym, jak powstawał, zanim ktokolwiek go zobaczył. Użył słowa, którym opisywano haftowaną zasłonę w świątyni. Nitka po nitce, robota ręczna, wzór zaplanowany wcześniej. 'Dzieło dziwne' znaczy niezwykłe, budzące podziw. Tak powstało twoje ciało i twoja historia.
Niedzielny poranek, lustro w przedpokoju. Zatrzymujesz się i wyliczasz, co byś zmienił. Bóg tkał cię nitka po nitce, jak tamtą zasłonę. Podziękuj Mu dziś za jedną rzecz, którą zwykle krytykujesz.
Podziękuj Stwórcy
- 1Nazwij jedną rzecz w sobie, którą zwykle krytykujesz. Podziękuj za nią Bogu na głos.
- 2Powiedz jednej osobie, co w niej cenisz. Powiedz to dziś, nie kiedyś.
Boże, znowu stanąłem przed lustrem i liczyłem wady. Tkałeś mnie nitka po nitce i nazwałeś to dobrym. Ucisz dziś moje porównywanie.
Która część tego, jak jesteś stworzony, potrzebuje dziś wdzięczności zamiast krytyki?
Co znaczy 'dziełem dziwnym'?
Niezwykłe stworzenie, budzące podziw. To nie jest strach przed samym sobą.
Czy mogę to powiedzieć, gdy mam trud z ciałem?
Psalm zaprasza do szczerej chwały także w trudzie. Wdzięczność może rosnąć, gdy uczucia są skomplikowane.
Dlaczego akcent na 'stworzeniu'?
Tożsamość w Stwórcy przeciwstawia się wstydowi. Należysz do Boga, którego dzieła są cudowne.