Łukasza 17:5: „Przymnóż nam wiary” na dzień braku
“A apostołowie rzekli do Pana: Pomnóż nam wiarę.”
— Łukasza 17:5 (UBG)
Kiedy apostołowie mówią: „Przymnóż nam wiary”, nie ukrywają swojej słabości, ale przynoszą ją Jezusowi. Ten werset pokazuje, że wiary nie trzeba udawać, by zrobić wrażenie na Bogu. Można ją wyznać jako brak, poprosić o nią jak o pomoc i wzrastać w niej w relacji z Chrystusem.
Możesz dziś stanąć wobec czegoś, co boleśnie pokazuje, jak cienkie jest twoje poczucie pewności. Nie odgrywaj siły, której Jezus od ciebie nie żąda. Pozwól, by słowa „Przymnóż nam wiary” stały się twoim prawdziwym językiem dokładnie tam, gdzie pewność zawodzi, a posłuszeństwo wciąż ma znaczenie.
Zamień „Przymnóż nam wiary” w prawdziwą prośbę
- 1Nazwij sytuację, w której najmocniej czujesz dziś swoją słabość albo wewnętrzne cofanie się.
- 2Pomódl się dokładnie słowami „Przymnóż nam wiary” i przypnij je do tej konkretnej sytuacji.
- 3Zrób jeden posłuszny krok, którego bez Bożej pomocy byś nie zrobił, i idź w nim uczciwie ze swoją potrzebą.
Panie, tam gdzie umiem powiedzieć tylko „Przymnóż nam wiary”, spotkaj mnie i wzmacniaj zaufanie dokładnie w miejscu braku.
Co zmieniłoby się dziś, gdybyś potraktował słowa „Przymnóż nam wiary” jako odważną modlitwę, a nie zawstydzające wyznanie?